Op mijn 29ste liep ik volledig vast. Na een lange periode van overspannenheid belandde ik in een burn-out.
Niet een beetje moe. Maar echt leeg. Ik had alles gedaan zoals het “hoorde”.
Doorgezet. Verantwoordelijkheid genomen. Niet zeuren.
En toch werkte het niet meer.
Wat ik toen nog niet zag…
was dat het probleem niet zat in mijn werk.
Niet in mijn omgeving.
Maar in hoe ik leefde en keuzes maakte.
Ik leefde vanuit patronen die ooit logisch waren, maar mij op dat moment volledig vastzetten. Het heeft tijd gekost om dat te zien.
En nog belangrijker: om het te doorbreken.
Niet door mijn leven om te gooien. Maar door te veranderen hoe ik keuzes maakte.
Toen dat veranderde, veranderde alles.
Mijn energie kwam terug.
Mijn keuzes werden helderder.
Mijn leven begon weer te kloppen.
Wat ik toen heb geleerd, is de basis geworden van hoe wij nu werken.
Niet focussen op het probleem aan de buitenkant. Maar kijken naar het mechanisme erachter.
Want zolang dat niet verandert…
blijf je dezelfde uitkomsten creëren.
